Η επιλογή των λέξεων για την περιγραφή κάποιων πραγμάτων, ιδίως στην ελληνική γλώσσα, πολλές φορές δεν είναι τυχαία. Με ρωτάνε συχνά γιατί προσέχω. Μα, η ίδια η λέξη προδίδει το γιατί: για να έχω!

Η διαδικασία του να προσέχεις είναι ακριβώς εκείνη που έχει ως στόχο να έχεις και να διατηρήσεις κάτι. Προς-έχω. Δηλαδή, αυτό που κάνεις όταν προσέχεις έχει ως στόχο το να έχεις. Ο μόνος τρόπος για να συνεχίσεις και στο μέλλον να έχεις πράγματα που τώρα έχεις και εκτιμάς, δεν είναι άλλος παρά να είσαι προσεκτικός… ή υπερβολικά τυχερός. Και φυσικά, η προσοχή αυτή εναπόκειται σ’ εσένα. Το να είσαι υπεύθυνος, δηλαδή, είναι δική σου αρμοδιότητα. Αν δεν προσέχεις, τότε δεν θα έχεις. Ευτυχώς, πολλές φορές η προσοχή που χρειάζεται απαιτεί λίγη δαπάνη ενέργειας από μεριά σου, η οποία, μάλιστα, φαίνεται ακόμη λιγότερη όταν αυτή συγκριθεί με το κόστος που θα υπάρχει σε περίπτωση που δεν προσέχεις και χάσεις αυτό που θες να έχεις.

Παρ’ όλα αυτά, είναι δύσκολο να προσέχει κανείς για όλα. Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που υπερεκτιμάμε την πιθανότητα υπέρ της θετικής έκβασης των πραγμάτων, και έτσι τείνουμε να υποτιμάμε την προσοχή που χρειάζεται. Μία τέτοια περίπτωση, ανάμεσα σε άλλες, είναι ο φρονιμίτης μου!

Παρόλο που σε γενικές γραμμές είμαι ένας άνθρωπος που προσέχει (για να έχει), ο φρονιμίτης μου ξέφυγε της προσοχής μου. Πέντε χρόνια πριν, η πανοραμική ακτινογραφία είχε δείξει ότι τουλάχιστον οι δύο κάτω φρονιμίτες απαιτούν εξαγωγή. Δεν πονούσα καθόλου όμως. Σκεφτόμουν, μάλιστα, ότι πολύ πιθανόν να μην με πονέσουν ποτέ. Πολύ πιθανόν να μη συνεχίσουν να μεγαλώνουν, να μείνουν εγκλωβισμένοι εκεί μέσα, και έτσι να μην δημιουργήσουν κανένα πρόβλημα: καμία φλεγμονή, κανένα σπρώξιμο διπλανών δοντιών κλπ. Σήμερα, όμως, η φλεγμονή εμφανίστηκε. Το πρήξιμο είναι εδώ. Ελπίζω μονάχα να μην έχουν δημιουργήσει κάποιο περαιτέρω πρόβλημα στα διπλανά δόντια. Αυτό, μονάχα μία νέα πανοραμική ακτινογραφία θα το δείξει.

Γι’ αυτό λοιπόν, επαναλαμβάνω, εάν θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε — οτιδήποτε και αν είναι αυτό: υγεία, φίλους, σχέσεις, και άλλα πολλά — οφείλουμε να προσέχουμε. Και κάποιος δεν χρειάζεται παρά να φανταστεί και να σκεφτεί πώς θα είναι τα πράγματα στην περίπτωση μιας κακής κατάστασης, όποια και να είναι αυτή, για να κινητοποιηθεί να προσέχει. Ωστόσο, όλα έχουν ένα όριο. Η ζωή από μόνη της ενέχει ρίσκο. Δε μπορείς να ζεις με το φόβο. Γι’ αυτό είναι καλό να ζυγίζουμε τις καταστάσεις και να προσέχουμε σε λελογισμένο βαθμό. Είναι άλλο πράγμα, για παράδειγμα, να «φοβάσαι» την πιθανότητα να πάθεις κάτι από το κάπνισμα, και άλλο πράγμα να «φοβάσαι» να βγεις από το σπίτι σου γιατί μπορεί να πέσει κάποιο κεραμίδι στο κεφάλι σου. Στην δεύτερη περίπτωση, μάλλον το έχεις παρακάνει με την προσοχή. Πάντως, δεν μπορώ να μην σημειώσω, δυστυχώς, ότι με γνώμονα την σωματική, συναισθηματική, και ψυχοπνευματική υγεία του ανθρώπου, με τον τρόπο που είναι σχεδιασμένος σήμερα ο κόσμος δεν είναι και ο πιο ασφαλής που θα μπορούσε να είναι. Και αυτό είναι κάτι που ισχύει ακόμη περισσότερο για τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα, τα οποία πλέον αποτελούν, αν όχι την πλειοψηφία των ανθρώπων, σίγουρα ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτών.

Σε κάθε περίπτωση, ζητούμενο είναι η προσοχή σου να πηγάζει όχι από φόβο των πραγμάτων που μπορείς να πάθεις, αλλά από αγάπη για τα πράγματα που θέλεις να έχεις. Ίσως, μάλιστα, να είναι αυτή η αγάπη που χρειάζεται να καλλιεργηθεί στον άνθρωπο για να αρχίσει να προσέχει και να είναι περισσότερο υπεύθυνος. Με άλλα λόγια, και για να κλείσω το σύντομο αυτό κείμενο: πρέπει ο άνθρωπος να αρχίσει να αγαπάει τη ζωή ώστε να μην θέλει να πεθάνει όχι από φόβο απέναντι στον θάνατο, αλλά επειδή θέλει να συνεχίσει να ζει. Όταν το κάνει αυτό, τότε πολλά πράγματα θα αρχίσουν να φαίνονται ως εμπόδια απέναντι στη Ζωή, απέναντι σε αυτά που επιθυμεί και εκτιμάει, και τότε θα τα απορρίψει. Τότε θα αρχίσει να ενδιαφέρεται και να προσέχει περισσότερο για τις επιλογές του, είτε αυτές αφορούν τη ψήφο του, τη συμπεριφορά του απέναντι στους άλλους ανθρώπους, τη διατροφή του, τις συνήθειές του και πολλά άλλα πράγματα το περιεχόμενο των οποίων επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής του.

Αρκεί να αγαπήσει τη ζωή. Μόνο τότε θα ενδιαφέρεται να συνεχίσει να την έχει και να την απολαμβάνει.

Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s